Actueel

Oost west, thuis best?

Taurus-022

Aankomende week begint de zomervakantie weer! De periode waarin er minder wordt vergaderd, de politiek haar reces neemt, het bij bedrijven door de bank genomen iets rustiger is, een periode waarin ouders, opa’s en oma’s het vaak drukker dan ooit hebben met de zorg voor hun kinderen en kleinkinderen. Voor sommigen is vakantie ook een relationeel dieptepunt. Immers, dan kun je je gaan ergeren aan gedrag wat je in het dagelijks leven niet de hele dag door ziet.

Mijn eerste column voor deze krant was één jaar geleden. Die ging ook over de zomervakantie. Menigeen van u weet nog wel dat ik toen vrij ongenuanceerd mijn gal spuwde over kampeerdorp De Zandstuve en dat ik in staat was om de blauwe uil genaamd Cobus fysiek iets aan te doen. Inmiddels is die frustratie verdwenen en wordt deze zomervakantie heel anders. Omdat de zomervakantie eraan komt idealiseer ik deze enorm.

Maar eigenlijk is een zomervakantie met jonge kinderen best wel hard werken, met weinig echte rustmomenten. Je sjouwt je een breuk en leest niet één boek uit.  Ik hoor mezelf nu al roepen: “niet tegen de stoel schoppen; niet rennen op die natte tegels rond het zwembad; hebben we nog pleisters; het zand is heet, doe je slippers aan; zijn jullie al ingesmeerd; nee, we zijn er nog niet!” Iedere moeder van klein grut weet dat je op het werk bijkomt en dat je na de zomervakantie de vlag uitsteekt als de scholen weer open gaan. Op dit moment kies er toch nog heel even voor om de zomervakantie te idealiseren en romantiseren.

De kinderen zijn op een leeftijd (hoop ik) dat we weer verre reizen kunnen gaan maken en grootse avonturen met elkaar kunnen gaan beleven, iets waar we als gezin al jaren naar uitkijken. Dit jaar gaan we eerst een week naar Chicago en dan vliegen we door naar Florida om daar twee weken lang rond te trekken. En dan, na die drie weken vol avontuur aan Lake Michigan, op palmstranden, in Disney world, varen door de Everglades en chillen in Key West komen we weer thuis. Het leukste van vakantie is thuiskomen……….. genieten van datgene wat je voor lief was gaan nemen. Het is jammer dat dit effect helaas maar een dag of drie duurt.

Jeanin Bouwman-Treffers

Westland haalt het landelijke nieuws!

Taurus-016De gemeenteraad heeft een heftige vergadering gehad op 9 juli jl. Een prangend agendapunt was de komst van een islamitische basisschool in het Westland. Het islamitisch onderwijs valt in Nederland onder het bijzonder onderwijs, net als bijvoorbeeld christelijke scholen. Een meerderheid van de Westlandse raad stemde tegen de komst van deze islamitische basisschool, dit tot grote verbolgenheid van onze burgervader.

De vorige gemeenteraad van Westland heeft eerder de islamitische basisschool op verzoek van de stichting Yunus Emre uit Den Haag in het gemeentelijk plan van scholen 2017-2019 opgenomen. De staatssecretaris keurde dat plan af, omdat volgens hem te weinig leerlingen in de gemeente Westland naar deze school zullen gaan. De Raad van State deelde de visie van de minister niet. De Raad van State heeft de minister opdracht gegeven om daar in zijn nieuwe besluit rekening mee te houden. De minister heeft een tweede keer het plan van scholen afgekeurd omdat volgens hem nog steeds te weinig leerlingen naar de school zullen gaan. De Raad van State heeft in april 2019 een tweede keer geoordeeld dat de vernieuwde poging van de minister om het standpunt te verdedigen niet is gelukt. Kortom, de Raad van State heeft tot twee keer toe naar dit dossier gekeken en komt tot de conclusie dat de motivering van de minister om het eerder door onze gemeenteraad vastgestelde plan van scholen af te keuren, onvoldoende hout snijdt. Dit is een procedure geweest waar de gemeente Westland geen partij in is geweest.

Zolang de grondwet is zoals die is en de Raad van State deze mening is toegedaan, is het naar mijn mening onmogelijk om de komst van deze school tegen te houden. Er zal eerst binnen de Eerste en Tweede Kamer een fundamentele discussie gevoerd moeten worden of het gezien de huidige samenleving al dan niet wenselijk is om artikel 23 van de Grondwet in te perken, dan wel deze ondergeschikt te maken aan artikel 1 van de Grondwet, het anti-discriminatieartikel. Er zijn deskundigen die van mening zijn dat bijzonder onderwijs juist een belemmering vormt voor het integreren van de grote groep migranten die in het verleden naar Nederland kwam. Dit is ook het gevoel wat binnen de Westlandse gemeenteraad leeft, althans bij de tegenstemmers. De burgemeester heeft in de vergadering aangegeven dat hij van mening is dat de raad haar taak verwaarloost. Dit is een ferme uitspraak. Uit de media blijkt dat de minister de gemeenteraad tot en met dinsdag 16 juli 2019  de kans geeft om “tot zinnen te komen”. Let wel, het was wel de minister die tot twee keer toe heeft betoogd bij de Raad van State dat de school er niet zou moeten komen.  Als de gemeenteraad daartoe weigerachtig blijft, schuift minister Slob de gemeenteraad opzij en geeft de minister de school zelf toestemming middels een indeplaatsstelling. Ik verwacht dat de lokale partijen nog steeds tegen zullen stemmen en niet zullen bezwijken onder de behoorlijke druk die van bovenaf wordt opgelegd. De verantwoordelijkheid voor het besluit komt dan bij de minister te liggen, iets wat een deel van de gemeenteraad juist zeer wenselijk vindt. Zo kunnen de lokale partijen achter hun principes blijven staan en de steun van hun achterban behouden. De samenleving verandert, maar principes veranderen niet bij de lokale partijen!Voor vragen op het gebied van bestuursrecht en ondernemersrecht kunt u zich wenden tot mr. J. (Jeanin) Bouwman-Treffers (Taurus Advocaten te Naaldwijk, telefoonnummer: 0174–527650, e-mail: treffers@taurusadvocaten.nl).

Geslaagd of gezakt!

Taurus-022

De  examenuitslagen zijn allemaal weer binnen, veel studenten zullen gespannen bij de telefoon gezeten hebben en de nacht ervoor niet geslapen hebben. Sommigen zijn blij   en opgelucht en anderen zullen nog even moeten blokken voor een hertentamen. Ik ben zelf in 2001 afgestudeerd en ik heb zelfs nu nog weleens nachtmerries dat ik een tentamen toch nog niet heb gehaald en dat ik dat alsnog over moet doen. Het voelt alsof alles in duigen valt. Deze van tijd tot tijd repeterende droom staat bij mij gelijk in het rijtje van nachtmerries dat ik droom dat ik geen tanden meer heb.  Dan word je gelukkig wakker, voel je met je tong al je tanden nog en realiseer je je dat het gelukkig allemaal nog meevalt!

Dit wil ik ook alle studerenden meegeven… het valt allemaal wel mee en de wereld vergaat niet als je een vak niet hebt gehaald. Het is belangrijk om je dit te realiseren en dat je nog een heel leven voor je hebt om succesvol te zijn. Waarom is het zo belangrijk voor studenten en ouders om al vanaf jonge leeftijd te relativeren?

De Volkskrant plaatste een aantal dagen geleden een artikel gebaseerd op een onderzoek waaruit blijkt dat een kwart van de studenten kampt met burn-outklachten. Eén op de zeven heeft last van ernstige angst- en depressieklachten. Uit het onderzoek blijkt ook dat één op de vijf studenten al suïcidale gedachten heeft en dat zelfs negen op de tien studenten ‘risicovol’ drinkt. Als we niet oppassen creëren we een generatie die gevoelloos door het leven gaat, dit na de Millennials generatie! Dit baart mij als ondernemer en als moeder grote zorgen. Studenten voelen zich al heel vroeg in hun studie in een spagaat geduwd, ze moeten snel een juiste studiekeuze maken, sneller studeren, een cv opbouwen die sterker is dan die van andere studenten en een sociaal leven hebben wat vervolgens 24/7 tentoongespreid moet worden op social media zoals Instagram. Immers, anders hoor je er niet bij.

Ik vraag me dan het volgende af. Wat is er mis mee om, net als twintig jaar geleden, één gezellige vriendengroep te hebben en één sport uit te oefenen om zo voldoende tijd en energie over te houden om in je studie te kunnen stoppen om te kunnen ontdekken waar je echt goed in bent en wat je echt leuk vindt. Doe alles met mate….. dan maar iets minder populair maar wel dicht bij jezelf, dan maar minder zichtbaar op social media, maar zichtbaar in real life, dat toch liever dan als een zombie je studententijd doorlopen waar je je angst om fouten te maken in weg drinkt.

 

Jeanin Bouwman-Treffers

Huisvesting van arbeidsmigranten op het bedrijf

Op 8 mei 2019 deed de hoogste Nederlandse bestuursrechter (Raad van State) uitspraak in een bekende Westlandse kwestie rondom de huisvesting van arbeidsmigranten op het glastuinbouwbedrijf waar zij werken. De tuinder had vijf jaar geleden een tijdelijke vergunning verkregen. De vergunning liep af en hij wilde deze graag verlengen. Het Westlandse College van B&W geeft echter geen toestemming voor een verlenging. Zij is namelijk tegen de combinatie van wonen en werken bij één bedrijf. Zij vindt dat arbeidsmigranten te afhankelijk van een werkgever worden als deze ook de huisvesting aanbiedt. De gemeente wil dat de huisvesting niet door de werkgever wordt georganiseerd maar door uitzendbureaus. De tuinder is het hier niet mee eens en gaat tegen de beslissing in (hoger) beroep.

De Raad van State oordeelt dat het huisvesten van arbeidsmigranten geen activiteit is, die past binnen de bestemming Agrarisch-Glastuinbouw. Het College staat daardoor in haar recht om de verlenging te weigeren. Het hoger beroep van de tuinder wordt ongegrond verklaard. Hij moet zijn mobiele woonunits voor arbeidsmigranten verwijderen.

Nog geen twee weken later komt het College met een publicatie waarin met onmiddellijke ingang een tweesporenbeleid wordt aangekondigd. Aan de ene kant blijft het College vasthouden aan het zogenaamde ‘Ontwikkelkader’ waarbij in de buitengebieden op grote schaal huisvesting van arbeidsmigranten moet worden ontwikkeld (Honderdland, Elsenbosch, Lange Broekweg, Verburch, etc.). Aan de andere kant wordt het mogelijk om per direct noodhuisvesting in de vorm van mobiele woonunits toe te staan. Dit voor een tijdelijke periode van twee á drie jaar. Het College stelt hieraan wel de nodige randvoorwaarden, waaronder dat de huisvesting niet tot een afhankelijkheidsrelatie mag leiden. Maar kan de normale Westlander dit gezwabber nog volgen?

De gemeenteraad heeft op diezelfde dag besloten het voormalige gemeentehuis van Monster te gaan slopen. Had de gemeente niet gewoon het goede voorbeeld moeten geven, door dit voormalige gemeentehuis om te bouwen voor de huisvesting van arbeidsmigranten? Twee vliegen in één klap.

Voor vragen kunt u zich wenden tot mr. A. Vreugdenhil (Taurus Advocaten te Naaldwijk, telefoonnummer: 0174 – 527 650, e-mail: vreugdenhil@taurusadvocaten.nl).

Vertrouwen, ‘het blije hormoon’

Vertrouwen, het is het woord waar de meeste columns en blogs over geschreven zijn en studies naar gedaan zijn. Bedrijven als Google stoppen tijd en energie in interne   studies naar wat een team succesvol maakt. Werken aan vertrouwen kwam als een van de belangrijkste redenen naar voren, ofwel psychologische veiligheid zoals ze dat bij dergelijke bedrijven noemen.
Onderling vertrouwen en respect transformeert een groep tot een team, dat is wat studies uitwijzen. Vertrouwen is the key in elke samenwerking die je aangaat, persoonlijk of zakelijk. Vertrouwen is de bereidheid van een persoon of groep om afhankelijk te zijn van de daden van een andere persoon of groep. Als je vertrouwen hebt, hoef je niet de gehele trap te zien om de eerste stap te zetten. Voor velen is vertrouwen toch een onderbuikgevoel. Een emotie die we voelen bij mensen die we tegenkomen. Het gevoel van vertrouwen wordt volgens de wetenschap bepaald door hormonen. Oxytocine om precies te zijn, ofwel het ‘blije hormoon’ genoemd. Dit stelt ons in staat om vriendschappen op te bouwen en saamhorigheid te creëren. Het lastige is dat gevoelens zich vaak niet laten uitdrukken in ratio. De vraag die je wel kunt stellen is, wat heeft nou geleid tot het gevoel van vertrouwen, afwezigheid daarvan of afname van vertrouwen. In de kern hangt het gevoel van vertrouwen samen met de tijd en aandacht die we aan elkaar besteden, of we respectvol met elkaar omgaan, of waarden en normen overeenkomen en of er van beide kanten de bereidheid is om je eigen sores opzij te zetten ten gunste van de ander. Kortom, aan vertrouwen kun je werken als voornoemde ingrediënten aanwezig zijn. Het is dan ook volstrekt logisch dat er in veel gevallen geen of weinig vertrouwen kan zijn en dan kun je het werken daaraan vaak achterwege laten. Neem nou de politiek. Vertrouwen tussen politieke partijen is haast onmogelijk omdat er sprake is van verschillende normen en waarden. Daarnaast is de opofferingsgezindheid vaak ver te zoeken in het politieke debat.

Vertrouwen kun je niet afdwingen. Je kunt en moet er wel aan werken, mits de randvoorwaarden tussen twee mensen goed zijn. Alleen dan komt het ‘blije hormoon’ vrij.

Jeanin Bouwman-Treffers