Actueel

Geslaagd of gezakt!

Taurus-022

De  examenuitslagen zijn allemaal weer binnen, veel studenten zullen gespannen bij de telefoon gezeten hebben en de nacht ervoor niet geslapen hebben. Sommigen zijn blij   en opgelucht en anderen zullen nog even moeten blokken voor een hertentamen. Ik ben zelf in 2001 afgestudeerd en ik heb zelfs nu nog weleens nachtmerries dat ik een tentamen toch nog niet heb gehaald en dat ik dat alsnog over moet doen. Het voelt alsof alles in duigen valt. Deze van tijd tot tijd repeterende droom staat bij mij gelijk in het rijtje van nachtmerries dat ik droom dat ik geen tanden meer heb.  Dan word je gelukkig wakker, voel je met je tong al je tanden nog en realiseer je je dat het gelukkig allemaal nog meevalt!

Dit wil ik ook alle studerenden meegeven… het valt allemaal wel mee en de wereld vergaat niet als je een vak niet hebt gehaald. Het is belangrijk om je dit te realiseren en dat je nog een heel leven voor je hebt om succesvol te zijn. Waarom is het zo belangrijk voor studenten en ouders om al vanaf jonge leeftijd te relativeren?

De Volkskrant plaatste een aantal dagen geleden een artikel gebaseerd op een onderzoek waaruit blijkt dat een kwart van de studenten kampt met burn-outklachten. Eén op de zeven heeft last van ernstige angst- en depressieklachten. Uit het onderzoek blijkt ook dat één op de vijf studenten al suïcidale gedachten heeft en dat zelfs negen op de tien studenten ‘risicovol’ drinkt. Als we niet oppassen creëren we een generatie die gevoelloos door het leven gaat, dit na de Millennials generatie! Dit baart mij als ondernemer en als moeder grote zorgen. Studenten voelen zich al heel vroeg in hun studie in een spagaat geduwd, ze moeten snel een juiste studiekeuze maken, sneller studeren, een cv opbouwen die sterker is dan die van andere studenten en een sociaal leven hebben wat vervolgens 24/7 tentoongespreid moet worden op social media zoals Instagram. Immers, anders hoor je er niet bij.

Ik vraag me dan het volgende af. Wat is er mis mee om, net als twintig jaar geleden, één gezellige vriendengroep te hebben en één sport uit te oefenen om zo voldoende tijd en energie over te houden om in je studie te kunnen stoppen om te kunnen ontdekken waar je echt goed in bent en wat je echt leuk vindt. Doe alles met mate….. dan maar iets minder populair maar wel dicht bij jezelf, dan maar minder zichtbaar op social media, maar zichtbaar in real life, dat toch liever dan als een zombie je studententijd doorlopen waar je je angst om fouten te maken in weg drinkt.

 

Jeanin Bouwman-Treffers

Huisvesting van arbeidsmigranten op het bedrijf

Op 8 mei 2019 deed de hoogste Nederlandse bestuursrechter (Raad van State) uitspraak in een bekende Westlandse kwestie rondom de huisvesting van arbeidsmigranten op het glastuinbouwbedrijf waar zij werken. De tuinder had vijf jaar geleden een tijdelijke vergunning verkregen. De vergunning liep af en hij wilde deze graag verlengen. Het Westlandse College van B&W geeft echter geen toestemming voor een verlenging. Zij is namelijk tegen de combinatie van wonen en werken bij één bedrijf. Zij vindt dat arbeidsmigranten te afhankelijk van een werkgever worden als deze ook de huisvesting aanbiedt. De gemeente wil dat de huisvesting niet door de werkgever wordt georganiseerd maar door uitzendbureaus. De tuinder is het hier niet mee eens en gaat tegen de beslissing in (hoger) beroep.

De Raad van State oordeelt dat het huisvesten van arbeidsmigranten geen activiteit is, die past binnen de bestemming Agrarisch-Glastuinbouw. Het College staat daardoor in haar recht om de verlenging te weigeren. Het hoger beroep van de tuinder wordt ongegrond verklaard. Hij moet zijn portakabins voor arbeidsmigranten verwijderen.

Nog geen twee weken later komt het College met een publicatie waarin met onmiddellijke ingang een tweesporenbeleid wordt aangekondigd. Aan de ene kant blijft het College vasthouden aan het zogenaamde ‘Ontwikkelkader’ waarbij in de buitengebieden op grote schaal huisvesting van arbeidsmigranten moet worden ontwikkeld (Honderdland, Elsenbosch, Lange Broekweg, Verburch, etc.). Aan de andere kant wordt het mogelijk om per direct noodhuisvesting in de vorm van portakabins toe te staan. Dit voor een tijdelijke periode van twee á drie jaar. Het College stelt hieraan wel de nodige randvoorwaarden, waaronder dat de huisvesting niet tot een afhankelijkheidsrelatie mag leiden. Maar kan de normale Westlander dit gezwabber nog volgen?

De gemeenteraad heeft op diezelfde dag besloten het voormalige gemeentehuis van Monster te gaan slopen. Had de gemeente niet gewoon het goede voorbeeld moeten geven, door dit voormalige gemeentehuis om te bouwen voor de huisvesting van arbeidsmigranten? Twee vliegen in één klap.

Voor vragen kunt u zich wenden tot mr. A. Vreugdenhil (Taurus Advocaten te Naaldwijk, telefoonnummer: 0174 – 527 650, e-mail: vreugdenhil@taurusadvocaten.nl).

Vertrouwen, ‘het blije hormoon’

Vertrouwen, het is het woord waar de meeste columns en blogs over geschreven zijn en studies naar gedaan zijn. Bedrijven als Google stoppen tijd en energie in interne   studies naar wat een team succesvol maakt. Werken aan vertrouwen kwam als een van de belangrijkste redenen naar voren, ofwel psychologische veiligheid zoals ze dat bij dergelijke bedrijven noemen.
Onderling vertrouwen en respect transformeert een groep tot een team, dat is wat studies uitwijzen. Vertrouwen is the key in elke samenwerking die je aangaat, persoonlijk of zakelijk. Vertrouwen is de bereidheid van een persoon of groep om afhankelijk te zijn van de daden van een andere persoon of groep. Als je vertrouwen hebt, hoef je niet de gehele trap te zien om de eerste stap te zetten. Voor velen is vertrouwen toch een onderbuikgevoel. Een emotie die we voelen bij mensen die we tegenkomen. Het gevoel van vertrouwen wordt volgens de wetenschap bepaald door hormonen. Oxytocine om precies te zijn, ofwel het ‘blije hormoon’ genoemd. Dit stelt ons in staat om vriendschappen op te bouwen en saamhorigheid te creëren. Het lastige is dat gevoelens zich vaak niet laten uitdrukken in ratio. De vraag die je wel kunt stellen is, wat heeft nou geleid tot het gevoel van vertrouwen, afwezigheid daarvan of afname van vertrouwen. In de kern hangt het gevoel van vertrouwen samen met de tijd en aandacht die we aan elkaar besteden, of we respectvol met elkaar omgaan, of waarden en normen overeenkomen en of er van beide kanten de bereidheid is om je eigen sores opzij te zetten ten gunste van de ander. Kortom, aan vertrouwen kun je werken als voornoemde ingrediënten aanwezig zijn. Het is dan ook volstrekt logisch dat er in veel gevallen geen of weinig vertrouwen kan zijn en dan kun je het werken daaraan vaak achterwege laten. Neem nou de politiek. Vertrouwen tussen politieke partijen is haast onmogelijk omdat er sprake is van verschillende normen en waarden. Daarnaast is de opofferingsgezindheid vaak ver te zoeken in het politieke debat.

Vertrouwen kun je niet afdwingen. Je kunt en moet er wel aan werken, mits de randvoorwaarden tussen twee mensen goed zijn. Alleen dan komt het ‘blije hormoon’ vrij.

Jeanin Bouwman-Treffers

 

Durf toe te geven dat behoeftes na je “40ste” veranderen!

Mijn eerste column voor deze krant schreef ik na mijn zomervakantie in 2018. Dat was mijn vakantie op camping de Zandstuve in Nederland waar ik na 3 dagen naar huis ging omdat ik om meerdere redenen gillend gek werd van de omstandigheden aldaar. Als ik die column terug lees dan druipt de frustratie daarvan af. Lag dat nu echt aan de camping of had het een andere oorzaak? Als ik terugkijk is de constatering dat ik op dat moment slecht in mijn vel zat. Ik was niet in staat om afstand te nemen van werk, ik voelde spanningen en ik kon moeilijk omgaan met de obstakels die op dat moment op mijn pad kwamen omdat ik het me veel te persoonlijk aantrok. Inmiddels ben ik in de voorjaarsvakantie met mijn gezin op wintersport geweest in Flachau. Over deze vakantie ben ik vol lof! De belangrijkste reden waarom deze vakantie zo ontzettend geslaagd was komt omdat ik het afgelopen jaar de tijd heb genomen om aan mezelf te werken. Ik kwam tot de conclusie dat de wereld constant in beweging is, net als ik. Echt ‘uit’ staan is er door internet en social media niet meer bij. Ik merkte dat dit mij onrustig en ongelukkig maakte. Ik kwam op een punt dat ik mij realiseerde dat mijn behoeftes na (in mijn geval) levensjaar ‘40’ anders zijn geworden.  Om rust in mijn hoofd te krijgen moest ik leren om te stoppen met zoeken naar verklaringen voor het gedrag van anderen; om regelmatig stil te staan bij wat ik heb bereikt, zowel persoonlijk als zakelijk; te leren als uitgangspunt te nemen dat de obstakels op mijn pad er zijn om deze te overwinnen omdat in het hart van elke moeilijkheid juist een kans ligt. Tenslotte is het cruciaal om goed voor jezelf te zorgen door veel te bewegen en gezond te eten.  Voor het eerst heb ik tijdens een FitCombat-training ervaren dat het zelfs bij mij mogelijk is dat tijdens het sporten endorfine wordt aangemaakt!

Het leven laat zich niet dwingen, ook niet door mij. Dat is voor iemand die graag aan het stuur zit om snel te kunnen schakelen een lastige levensles! Een les die ik gelukkig op tijd heb geleerd en niet pas in mijn “50ste” levensjaar!

Jeanin Bouwman-Treffers

Ruzie tussen vennoten in een firma…en dan!

In de praktijk kom ik met grote regelmaat tegen dat de zakelijke liefde tussen twee vennoten is bekoeld. De ene vennoot zet vaak de vennootschap voort. Er ontstaat een financiële discussie over de afwikkeling. De uittredende vennoot wordt of voelt zich buitengesloten en de voorzettende vennoot vindt vaak dat hij altijd al de kar heeft getrokken dus met de minste kosten eruit stappen wordt redelijk geacht.

Het komt (helaas) vaak voor dat partijen geen schriftelijke afspraken hebben gemaakt over de afwikkeling. Als er niets overeengekomen is tussen partijen heeft te gelden dat er tussen de vennoten overeenstemming moet komen bestaan over de wens tot beëindiging van de samenwerking, alsook over de wijze waarop dit zal plaatsvinden. Alleen dan kan de vennootschap worden ontbonden.

Als een vennoot feitelijk niet meer betrokken is bij de bedrijfsvoering, draagt deze nog steeds de lusten en lasten. Ook naar derden toe blijft de uittredende vennoot aansprakelijk in privé voor schulden van de vennootschap.

Vaak wordt aan deze uittredende vennoot inzage in de financiële gang van zaken ontnomen. Wat je dan kunt doen is een kort geding opstarten en een beroep doen op de exhibitieplicht. Dit biedt een partij de mogelijkheid om kennis te nemen van stukken (administratie, jaarcijfers, grootboekstaten) waarover deze niet beschikt en de ander juist wel. Een uittredende, maar nog niet uitgetreden en uitgeschreven vennoot, heeft een rechtmatig belang bij inzage in de administratie van de vennootschap onder firma. Deze vordering in kort geding zal nagenoeg altijd worden toegewezen. Als de inzage er is, is er geen sprake meer van een kennisachterstand. Dan kan de onderhandeling over een beëindiging daadwerkelijk beginnen. Dit is een belangrijke stap naar het einde van een eens zo mooi begonnen samenwerking.

Het is verstandig om juist aan het begin van een samenwerking met elkaar te spreken over het einde en de wijze waarop dit dan zou moeten plaatsvinden. Niet in de minste plaats omdat je je zakenpartner dan al vrij snel goed leert kennen en in de tweede plaats omdat het een hoop ellende kan besparen. Voor hulp bij het voorkomen van zakelijke frictie en het verhelpen daarvan kunt u altijd contact opnemen om te klankborden. U kunt zich wenden tot mr. J. Bouwman-Treffers, e-mail: treffers@taurusadvocaten.nl.