Blog : Nieuws

Mijn tante Mien!

Foto JeaninAfgelopen week was een zware week.

Mijn lieve tante Mien waar ik 21 jaar in het Brabantse dorpje Sprang-Capelle naast heb gewoond en wat eigenlijk een tweede moeder voor mij was is overleden, niet aan het coronavirus maar een natuurlijke dood. Mijn neef is wees geworden en zijn zoon zal niet opgroeien met zijn oma. Mijn moeder kan haar zus nooit meer zien of aanraken. Een zus die ze haar hele leven, met uitzondering van de laatste jaren, dicht bij heeft gehad en gevoeld. Elke dag om 10.00 uur samen koffie drinken in het tuinhuisje was de standaard, ze zagen elkaar de was op hangen aan de waslijn, de tuin tot in de puntjes bijhouden, ze hielpen elkaar met oppassen, ze steunden elkaar in moeilijke tijden, ze konden met elkaar lachen om de kleine dingen die het leven zo mooi maken en hielden ook wel van een goede roddel over iemand uit het dorp op zijn tijd die vaak klein begon en aan het einde van de koffiecessie groot eindigde. Samen op vakantie met de gezinnen naar Oostenrijk met een sleurhut achter de auto waarbij de auto van tante Mien maar met 60 km per uur door de Godhardtunnel ging, niet omdat het niet harder kon maar omdat ze niet harder durfde waardoor mijn tante een fikse file wist te veroorzaken. Het was mijn tante Mien die mij toen ik 10 was met de fiets kwam halen in het zwembad in Sprang-Capelle en me opving in haar huis toen mijn ouders net te horen hadden gekregen dat mijn opa was overleden op de operatietafel. Momenten die 30 jaar later in een keer als een boemerang uit het niets op je netvlies staan.

Zussen die elke dag trouw de bijbel open op tafel hadden liggen, niet uit gewoonte maar omdat het een dagelijkse drang was om met God in contact te staan. Ze spraken met elkaar over wat ze daarin lazen, putten troost uit deze verhalen, maakten zich ook zorgen over wat ze daarin lazen en of het wel goed zou komen maar door alle tegenslagen heen hielden ze zich vast aan hun geloof. Een gemeenschappelijke deler die hen samen verbond.  In momenten als deze gun je iedereen de kracht van een geloof. Of het nu geloof in God is of in iets anders. Geloof geeft troost in dit soort verdrietige momenten. Ik zie dat ook bij mijn moeder gebeuren, die een heilige overtuiging heeft dat haar zus nu beter af is waardoor ze verder dan haar tranen kan kijken.

En dan nu de begrafenis. Een kleine, onzichtbare killer maakt het onmogelijk om op een normale manier afscheid te kunnen nemen. Immers, er zijn slechts 30 mensen toegestaan, inclusief de uitvaartleider, dominee en begraafplaatsbeheerder.  Voor mijn neef een onmenselijke opgave om keuzes te maken wie wel en wie niet in de gelegenheid worden gesteld om echt afscheid te nemen, keuzes die je eigenlijk niet zou moeten behoeven te maken. Keuzes die je wel moet respecteren als je niet tot de 30 uitverkorenen behoort.

Corona raakt ons allen… op elk moment van de dag. Er zijn dagen dat we ons dat alleen meer realiseren dan andere dagen. Dat is deze week bij mij het geval geweest.

Hou elkaar vast in deze tijd zolang het kan, houd contact met onze dierbare kwetsbaren en laat ze weten dat je er bent voor ze ook al is het op fysieke afstand.

Jeanin Bouwman-Treffers

 

 

Ik zeg anderhalf meter, kom niet in mijn aura, bitch!

Taurus-022Ali B had het niet beter kunnen verwoorden, hoe hard en gevoelloos het ook klinkt. De 1,5 meter samenleving is een feit en wij zullen hier allemaal mee moeten dealen.

Met lood in mijn schoenen kruip ik in de pen. Daar waar voor veel mensen de wereld lijkt stil te staan zijn er anderen die dag en nacht werken om zieken te verzorgen en in staat zijn om boven zichzelf uit te stijgen in deze tijd van enorme crisis. Even klagen mag…over het feit dat we thuis moeten werken met kinderen om ons heen (wat echt nagenoeg onmogelijk is), dat we voorlopig niet op vakantie kunnen, dat we vaker geïrriteerd zijn en een korter lontje hebben dan gebruikelijk, dat we negatiever zijn ingesteld, dat we niet uit eten of naar de sportschool kunnen. Maar dan moet het heel snel klaar zijn.

Hoe zwaar het voor een ieder van ons ook is…we zullen hier samen doorheen moeten. Dat kan alleen als we zo veel als mogelijk proberen positief te blijven en elkaar te helpen waar mogelijk, met strikte inachtneming van alle maatregelen die noodzakelijk zijn om het virus verder in te dammen. Dit vergt dag in dag uit discipline. We moeten hoop hebben. De hoop is gericht op het moment waarop de dreiging is opgeheven. Het nadenken over het moment waarop maatregelen versoepelen…je vader of moeder, opa of oma weer kunnen omhelzen, je eerste wijntje of biertje in de kroeg, je eerste etentje, je geluksmomenten met vrienden op de tennisbaan of op de voetbal…zijn aangenaam. Is het te vroeg om hierover na te denken? Ik denk dat je hier juist niet vroeg genoeg mee kunt beginnen al was het maar voor je mentale welzijn. Tijdens de Tweede Wereldoorlog hoopten mensen ook op het einde daarvan … hoop doet juist leven. In de media lees en hoor je dat Corona onze kijk op de wereld en op onszelf verandert. We gaan nadenken over onze democratie, het zou ons dwingen om de gehele arbeidsmarkt opnieuw in de steigers te zetten, hoe moeten we omgaan met dieren en de tijd van grenzeloze consumptie is ook voorbij. We komen op een kruispunt, we kunnen ervoor kiezen te streven naar herstel van de status quo of we kunnen deze pandemie inzetten voor een radicale ommezwaai van onze manier van leven. We kunnen dat laatste ook niet doen…terugkeren naar onze oude gewoonten. Echter, als we dat doen dan is de prijs van een volgende pandemie er mogelijk eentje die nog rampzaliger is dan de huidige. Benut deze zware periode, waarin we teruggeworpen worden op onszelf en elkaar, om je te bezinnen op je manier van leven. We zijn een halt toegeroepen….probeer het moment van pauze zinvol te besteden zodat we daarna sterker, gezonder, vitaler en veerkrachtiger terugkomen dan ooit te voren.

Ik wens iedereen veel sterkte in deze tijd die voelt als een repeterende slechte horrorfilm…maar aan elke film komt een einde… ook aan deze!

Jeanin Bouwman-Treffers

Ik wens u een saai 2020!

Taurus-022Het nieuwe jaar is weer vol van start gegaan. Iedereen is weer druk met werk, school, besprekingen, projecten, Cito’s en andere dagelijkse beslommeringen. Alleen als het staatslot bij u is gevallen zal uw leven er anders uitzien. Bij de rest van ons Westlanders is het leven van alledag weer begonnen. Helaas weet niemand nog wat het nieuwe jaar ons gaat brengen, privé en zakelijk. Een deel hebben we zelf in de hand en een deel moeten we uit handen geven aan het lot.

Nederland heeft in het jaar 2019 flink op zijn kop gestaan. Er werd veel gestaakt door hulpverleners, leraren en boeren. De actiebereidheid was groter dan ooit te voren. Er vonden stevige discussies plaats over het klimaat waarbij ferme meningen van jongeren viraal gingen en waar weinig ruimte leek voor relativeren. De burn-out gevallen nemen alleen maar toe en ook de discussie over Zwarte Piet en het vuurwerk laaide weer op. Internationaal was de kloof tussen Amerika en China bijzonder groot waar mondiaal de gevolgen van gevoeld werden. Begin 2020 is er echter een handelsdeal tussen beide landen gesloten.

Daarnaast werd een aanslag gepleegd in een Utrechtse tram en lijkt het erop dat de jeugd massaal met messen rondloopt gezien het hoge aantal steekincidenten. De spookhoeve in Ruinerwold deed Nederland op z’n grondvesten schudden.

De aanslag op onze rechtsstaat toen strafrechtadvocaat Derk Wiersum bruut werd doodgeschoten, die kroongetuige Nabil B. bijstond in de grote liquidatiezaak Marengo had op mij de grootste impact. Wiersum deed gewoon zijn werk als advocaat en moest dat met zijn leven bekopen. Als dit blijkbaar al mogelijk is in een land als Nederland, waar verdraagzaamheid hoog in het vaandel staat, wordt het steeds moeizamer om ontspannen en vol vertrouwen in anderen in het leven te staan.

We kunnen hier in ons Westland al deze gebeurtenissen helaas niet voorkomen. Wat we wel kunnen doen is proberen elkaar en onszelf – elke dag opnieuw – goed te behandelen. Het gezegde luidt niet voor niets: ‘wie goed doet, goed ontmoet!’. Mijn voornemen voor 2020 is gelegen in de kleine dingen namelijk het accepteren van anderen zoals ze zijn, anderen zelf hun eigen fouten laten maken, mij meer bewust zijn van mijn verwachtingen en proberen minder snel met mijn oordeel klaar te staan.  Als we beginnen op deze schaal maken we Nederland en ons Westland een stukje mooier en het jaar 2020 een stukje beter dan 2019.

Ik wens u allen een saai 2020!

Jeanin Bouwman-Treffers

 

December 2019!

Taurus-022Aan het einde van het jaar merk ik altijd dat de decemberdrukte naar een climax gaat.

Zakelijk is het ontzettend druk omdat het toch een prettig gevoel geeft om nog dit jaar bepaalde dingen af te wikkelen of juist samenwerkingsverbanden op te starten. De netwerkbijeenkomsten, kerstborrels en feestjes vullen mijn agenda de aankomende twee weken tot aan de kerst. Dan komen de dagen met het gezin, familie en vrienden waarin ik de kerstsfeer en -gedachte voel in elke vezel van mijn lichaam en moe maar heel voldaan aan het kerstdiner van mijn schoonouders zit, die dit jaar het kerstmaal verzorgen.

Ook komt het moment om terug te blikken op het afgelopen jaar, om te realiseren wat juist voor 2020 belangrijk is. Niet om de jaarlijks terugkerende voornemens van afvallen, gezonder eten, streven naar balans en vaker sporten weer stompzinnig op te sommen maar juist om op een abstracter niveau na te denken over het afgelopen jaar.

Waar werd ik blij van? Dat is toch de kernvraag. Voor mij persoonlijk waren dat onder andere: wintersport met Jong Management Westland in Flachau en vervolgens wintersport met het gezin; sparren met ondernemers; zakelijk overwinningen boeken; de genomen beslissing om kantoor anders vorm te geven waardoor er een geweldig en compact team staat dat oprecht dingen voor elkaar over heeft en de intrinsieke bereidheid heeft om de schouders eronder te zetten; de vaste dinsdag tennisavond met Tim, Mireille en Jeroen om vervolgens daarna nog wat te drinken met onze gezellige tennisleraar en door Jan (achter de bar) worden voorzien van de meest verschrikkelijke oranje schalen waar (lekkere) bittergarnituur op wordt gepresenteerd en het kinderfeestje van Koen bij DJ Bombastic in de studio waar Koen met zijn vrienden een geweldig nummer met videoclip heeft opgenomen. Kortom, in de kern is alles waar ik blij van word terug te brengen tot geluk in en op je werk en geluk en geluksmomenten ervaren met mijn gezin, familie en vrienden.

Het bereiken van dat geluksgevoel (persoonlijk en/of zakelijk) gaat niet zonder slag of stoot, soms komen er drempels of bergen op je pad. Wat ik heb geleerd in 2019 is dat de bergen en/of hobbels een noodzakelijke voorwaarde zijn voor het voelen en ervaren van de ultieme geluksmomenten. Omarm de obstakels, gemaakte fouten en valkuilen en beklim je bergen want dat brengt je uiteindelijk op de mooiste bestemmingen.

Ik wens een ieder mooie en fijne kerstdagen en bovenal een 2020 met veel geluksmomenten, zowel persoonlijk als in het werkende leven!

Jeanin Bouwman-Treffers

Stikstofcrisis opgelost?

Taurus-014De stikstofcrisis kan tot op heden op veel onbegrip rekenen. Mensen vragen mij hoe het toch kan dat er van de ene op de andere dag een probleem ontstaat met stikstof en alle bouwprojecten aan banden worden gelegd. Stikstof komt toch niet zomaar uit de lucht vallen?

Wat meestal volgt is een uitgebreide toelichting, beginnend bij de uitspraak van de Raad van State van 29 mei 2019. Met die uitspraak is kortgezegd het Nederlandse systeem van vergunningverlening onderuit gegaan. Nederland hanteerde al jarenlang het PAS (Programma Aanpak Stikstof) waarbij bijvoorbeeld kleine projecten onder een bepaalde drempelwaarde aan stikstofneerslag op een Natura 2000-gebied een vergunning kregen. Veel projecten bleven onder de drempelwaarde, waardoor de stikstofneerslag jarenlang kon toenemen. Natuurgroeperingen hebben het PAS aangevochten bij de Raad van State. De Raad van State komt in haar uitspraak tot de conclusie dat het PAS de Natura 2000-gebieden niet voldoende beschermt. Het PAS kan vanaf dat moment niet meer worden gebruikt om vergunningen te verlenen. Ook de drempelwaarde verdwijnt daarmee.

Vanaf dat moment buitelen politici, bouwers en boeren over elkaar heen. Er moet een nieuw stikstofbeoordelingssysteem komen dat voldoet aan de Europese regelgeving, de bouw weer op gang helpt, maar de boeren geen pijn doet. Alternatieve beoordelingssystemen waren al in gebruik, maar  lang niet haalbaar voor het overgrote deel van de projecten. Als een project helemaal geen stikstofneerslag veroorzaakt mag het door. Voor projecten die wel neerslag veroorzaken kan een zogenaamde ADC-toets worden doorlopen. Ook dit biedt voor maar enkele projecten een oplossing en schade aan de natuur moet volledig gecompenseerd worden. Ook op basis van een ecologische toets kan toestemming verkregen worden.

Ook in Westland hebben projecten last van de stikstofcrisis. Het Staelduinse Bos en de Westlandse duinen zijn onderdeel van het Natura 2000-gebied Solleveld & Kapittelduinen. Een Westlands project mag geen stikstof doen neerslaan op dit Natura 2000-gebied, waarbij een bouwproject in Kwintsheul minder snel tot stikstofneerslag zal leiden dan een project in ’s-Gravenzande. Verder is het wachten op regelgeving van de regering.

Op 13 november presenteerde de regering een eerste pakket met kortetermijnmaatregelen. Door onder meer de maximumsnelheid te verlagen wil zij de bouw van ca. 75.000 woningen en nieuwe snelwegen mogelijk maken. Later in december volgen meer uitstootbesparingen, die de terugkeer van een drempelwaarde mogelijk moet maken.

mr. A. (Ben) Vreugdenhil, advocaat bij Taurus Advocaten 0174-527650.